PRAKTIJK: Cliënt blijft drie dagen langer in het ziekenhuis door ontmoedigingsbeleid niet-gecontracteerde zorg

2019-02-12T15:13:50+02:00 28 januari, 2019|

Binnen het netwerk krijgen we regelmatig te maken met de negatieve gevolgen van het “ontmoedigingsbeleid” van zorgverzekeraars als het gaat om niet-gecontracteerde zorg. Graag delen wij een praktijkvoorbeeld.

 

Het scenario

We krijgen een dossier toegestuurd van het ziekenhuis, betreffend een cliënt die de volgende dag naar huis mag/moet. Er zijn twee zorgmomenten per dag nodig, voor medicatie per sonde en ADL. Normaal gesproken pakt een gecontracteerde organisatie dit op, maar uit het journaal blijkt dat geen enkele gecontracteerde partij in de omgeving de zorg kan leveren, en zeker niet op zo’n korte termijn. Dus stuurt het transferbureau het dossier naar ons door, als “laatste redmiddel”. Binnen een half uur hebben we een klein, zelfstandig team van ervaren zzp’ers klaar staan die deze zorg op de gewenste datum en tijden kunnen oppakken. Op het moment dat wij de bevestiging doorgeven aan het transferbureau, en het zorgteam klaar staat om de zaken vooraf te regelen, gebeurt het volgende:

Het transferbureau vraagt naar de procedure, in dit geval voor een CZ-verzekerde cliënt. Wij geven aan dat er vooraf een machtiging af moet worden gegeven, en allerlei papierwerk ingevuld moet worden door de cliënt. Want niet-gecontracteerde zorg krijg je niet zómaar, en de zorgverzekeraar moet vooraf toestemming hiervoor geven. Dit moet de cliënt allemaal zelf regelen.

Dit is voor het transferbureau een probleem, en ze geven aan dat de cliënt niet in staat is om dit te doen. Ze willen de cliënt hier niet mee belasten in deze toch al stressvolle tijd, en besluiten de zorgvraag niet via Zorg Met Elkaar uit te zetten. Er is namelijk tóch wel een gecontracteerde partij die, weliswaar drie dagen later, de zorg kan oppakken. Dit is geen uitzondering, en het is zelfs zo dat het transferbureau ons niet eens “mag” benaderen, tenzij een hele waslijst aan gecontracteerde partijen de zorg niet kan leveren. Dit kost niet alleen tijd, maar ook veel geld.

 

De gevolgen

Het gevolg voor ons? We moeten het zorgteam teleurstellen. Maar dit is niets in vergelijking met de gevolgen voor de cliënt. Deze moet uiteindelijk drie dagen (!) langer in het ziekenhuis blijven, omdat er dán pas een gecontracteerde partij ruimte heeft. Wij vragen ons af: Is de niet-gecontracteerde zorg nu echt zó “duur”, dat het opweegt tegen drie hele dagen in het ziekenhuis?

Zoals gezegd, deze situatie is geen uitzondering. Sterker nog: het gebeurt zelfs bij terminale cliënten. Zij zijn vaak niet in staat om zelf al het benodigde papierwerk te regelen, en zijn niet op de hoogte van de rechten die je hebt als verzekerde. Ze raken zo overweldigd, dat ze uiteindelijk geen manier vinden om thuiszorg te regelen. Deze mensen sterven in het ziekenhuis, of, als ze geluk hebben, in een hospice.

 

Desondanks blijven we gelukkig aanvragen ontvangen uit het ziekenhuis, voor cliënten die écht baat hebben bij niet-gecontracteerde zorg. Zolang we nog zorgvragen kunnen uitzetten, en voor mensen goede thuiszorg kunnen regelen, blijven we doorzetten!

 

Laat een reactie achter